ஸந்தியாவந்தனம்

அஸ்தமன காலத்திலும், உதயகாலத்துக்கு முன்பும், உச்சிக்காலத்திலும் அர்க்கியம் கொடுக்க வேண்டும். இடைக்காட்டுச் சித்தர் என்று ஒருவர் இருந்தார். அவர், “காணாமல் கோணாமற் கண்டு கொடு! ஆடுகாண் போகுது பார் போகுது பார்!என்று சொல்லி இருக்கிறார்.

காணாமல்என்றால் ஸூரியனைக் காண்பதற்கு முன்பு என்பது அர்த்தம். அதாவது ஸூரியோதையத்திற்கு முன் காலை அர்க்கியம் கொடுக்க வேண்டும்.

கோணாமல்என்பதற்கு ஸூரியன் தலைக்கு நேரே இருக்கும் பொழுது என்பது அர்த்தம். அதாவது ஸூரியன் மேற்காக சாய்வதற்கு முன் உச்சிக்காலத்தில் மாத்யான்னிக அர்க்கியம் கொடுக்க வேண்டும்.

கண்டுஎன்பதற்கு ஸூரியன் இருக்கும் போது என்று அர்த்தம். ஸூரியன் அஸ்தமிப்பதற்கு முன்பு மலை வாயிலில் இருக்கும்பொழுதே ஸாயங்கால அர்க்கியம் கொடுக்க வேண்டும்.

இந்த விஷயங்களைத்தான் அந்த ஸித்தர் லேசாகச் சொல்லியிருக்கிறார்.

ஆடுஎன்றால் நீராடு!அதாவது கங்கையில் ஸ்நானம் பண்ணுஎன்பது அர்த்தம்.

காண்என்றால் ஸேது தரிசனம் பண்ணுஎன்பது அர்த்தம்.

போகுது பார்என்றால் த்ரிகால ஸந்தியாவந்தனத்தாலும், கங்கா ஸ்நானத்தாலும், ஸேது தரிசனத்தாலும் நம் பாபம் தொலைந்து போகிறதைப் பார்!என்று அர்த்தம்.

காசிக்குப் போய் கங்கையை எடுத்துக் கொண்டு, ஸேதுவான ராமேச்வரத்துக்குப் போய் ராமநாத ஸ்வாமிக்கு கங்காபிஷேகம் பண்ணும் ஸம்பிரதாயத்தைத்தான் சொல்லியிருக்கிறார்.